Absurdy.net – blog o absurdach…

Do końca sierpnia nie będę Was zamęczał nowymi absurdami. Fajnie? Skoro tak, to za karę musicie obejrzeć poniższe dzieło. Miłych wakacji w rytm złotych klasyków życzę…

Uwaga – zagadka. Co znajduje się na poniższym obrazku?

Płetwa? Nadgryziona parówka? Klucz rowerowy?

Nie… to zwycięski projekt logo Europejskiego Centrum Solidarności. Wyprodukowany przez profesora z ASP. Cytując jury: „W tej pracy widać ogromną ekspresję. Logo w nienachalny sposób nawiązuje do znanego wszystkim loga Solidarności. Jest niezwykle otwarte na grę literami.”

Istotnie, do słynnego logo „S” dzieło to nawiązuje bardzo nienachalnie. Tak nienachalnie, że w ogóle tego nie widać. Panowie z ASP: zmieńcie dostawcę stuffu albo zacznijcie lepiej projektować szyldy dla spożywczaków…

Tym razem będzie o serwetkach papierowych, a konkretnie o koszmarnym urządzeniu do ich przechowywania, nazwanym przeze mnie roboczo serweterem (czyli serwerem serwetek). Otóż w polskiej gastronomii utarło się, że serwetki należy wkładać do serwetera w kształcie litery U. Urządzenie to, zaprojektowane zapewne za wczesnego PRLu, skutecznie uniemożliwia wyciągnięcie jednego egzemplarza serwetki, powodując najczęściej a) wyciągnięcie wszystkich papierzysk ze środka lub b) jego przewrócenie.

Przyznajcie się: ile razy próbowaliście wyjąć tę jedną, jedyną serwetkę, z samego serca serwetera? Ile razy Wasz palec błądził po omacku, w poszukiwaniu tego „złotego punktu”, po osiągnięciu którego wydłubana paluchem, upragniona serwetka spocznie na Waszej zalanej zupą bądź sosem brodzie? Ile przekleństw miotaliście pod adresem Nieznanego Designera?

Wielcy Gastronomowie wiedzą, że istnieje specjalna procedura, polegająca na „rozkręcaniu” ułożonych na stercie serwetek dłonią, tak, aby ułożyły się w misterną gwiazdę. Gwiazdę zgina się na pół i wkłada się w serweter, po to, aby stanowiła ukoronowanie istoty Barowego Nakrycia Stołu.

Chylę czoła nad tą gastronomiczną tradycją. Jak widać na załączonych zdjęciach, nawet takie tuzy jak Coca-Cola propagują ten PRLowski przeżytek. Idę zatem poćwiczyć wydłubywanie…

Odwiedziłem przed chwilą Wirtualną Polskę – dawno mnie tam nie było, i przeklikałem się przez sekcję „Wiadomości”. Jeden z niusów zatytułowano: „Cofając auto, zabił kobietę i potrącił dwoje dzieci„. Typowo polski, dołujący, debilny i bezmyślny wypadek spowodowany przez pijanego kierowcę. Gdzie tu absurd? Spojrzyjcie na ramkę pod artykułem oraz po prawej stronie, zatytułowane „Polska jest fajna”. No comments… :\

Dziś wakacyjnie będzie: lato w pełni, więc nawet Warszawa, znana głównie i stereotypowo* z betonu, spalin i brzydkiej architektury, zamienia się w kurort. Na zdjęciu dwaj śmiałkowie, którzy kąpią się w Wiśle. Scenka wydała mi się na tyle absurdalna, że postanowiłem ją opublikować – zestawienie sielanki kąpiących się panów z groźnymi gmaszyskami w tle jest cudne. Cieszę się niezmiernie, że woda w Wiśle na tyle się poprawiła jakościowo, że ludziska o odpowiednio grubej skórze w niej wytrzymują. Gorzej pewnie z tymi, którzy się wiślaną wodą zachłysną…

* Co nie znaczy, że nie ma w mieście tym miejsc znakomitych. Na blogu skupiam się jednak na absurdach :)

To cudo znalazłem w sklepiku na jednym z europejskich lotnisk. Ktoś widocznie doszedł do wniosku, że tradycyjna kostka Rubika jest zbyt trudną łamigłówką (w końcu 43 252 003 274 489 856 000 kombinacji to nie w kij dmuchał) i drastycznie uprościł zabawkę. Rezultat widać poniżej. Czyżby poziom intelektualny ludzkości stopniowo się obniżał? Czekamy na model o rozmiarach 1x1x1…

Dziś mam przyjemność przedstawić doskonały, trójmiejski absurdzik, znaleziony przez Szymona „Szampona” Karwowskiego. Oto witryna serwisu kserokopiarek, ulokowanego w samym centrum Gdańska przy skrzyżowaniu Hucisko. Podziwiajcie inwencję projektanta wystawy, prezentującej organiczne, przyjazne naturze kserokopiarki. Do ustalenia pozostaje jeszcze tylko to, czy owe urządzenia po zakopaniu w ziemię zamieniają się w torf, czy też może da się je wykorzystać jako nowoczesne paśniki dla sarenek?

Tego się nie da opisać… to trzeba zobaczyć! Panie i Panowie, Felicjan Andrzejczak (były wokal Budki Suflera) barwnie opisuje fenomen break-dance’u w absolutnie rzeźnickim utworze pt. „Ekscentryczny Dance”. Utworu użyto w filmie „Pan Samochodzik i straszny dwór”, jakoś pod koniec lat 80. Moje wspomnienia na temat tego kawałka były dość mgliste – pamiętałem wąsaczy i dziwne ruchy… Od czego jednak Internet! Trochę góglania, torrencik na noc i po paru cięciach cyfrowym scyzorykiem zamieściłem na YouTubie ów unikalny materiał.

Okazało się iż w nagraniu wziął udział cały ówczesny skład zespołu Gawęda, łącznie z ławką rezerwowych. Może któryś z czytelników rozpozna siebie na filmie?

UPDATE! Napisała do mnie osoba, która tańczyła na tym teledysku – należy się sprostowanie, zespół nazywał się „Dzieci Lublina”. Za pomyłkę przepraszam :-)

Tak tańczyło się brejka w PRL-u! Polecam zwłaszcza figurę ze szklaną ścianą…