Absurdy.net – blog o absurdach…

Za sprawą inspirowanych przez Szatana wrogów (tzw. „przeciwników krzyża”), święty krzyż przed Pałacem Prezydenckim wkrótce ma zniknąć. Montaż kolejnych krzyży będzie z pewnością znacznie utrudniony. Aby ułatwić realizację tego szlachetnego dzieła Bożego, opracowałem kilka alternatywnych metod montażu krzyży w miejscach publicznych, w trudnych warunkach bojowych (kordony policji, tłumy przeciwników krzyża). Oto one:

Wariant 1: Zrzut z helikoptera

Helikopter z zamontowanym pod spodem krzyżem nadlatuje nad miejsce, gdzie ma się znaleźć krzyż (rycina 1). Krzyż wykonany jest z żeliwa i posiada zaostrzoną końcówkę. Pilot zwalnia krzyż, ten spada pionowo w dół i wbija się w przeznaczone dla niego miejsce.

Zalety:

• Precyzja montażu
• Pionowa pozycja krzyża po wbiciu
• Eliminacja przeciwników krzyża, którzy znajdą się przypadkiem w miejscu montażu

Wady:

• Wysoki koszt wynajmu helikoptera

Wariant 2: Montaż zdalny z użyciem procy

Ponieważ wariant 1 jest dość kosztowny, proponuję tańszą alternatywę. Krzyż wystrzeliwujemy ponad głowami wrogów ze specjalnej, dużej procy (rycina 2). Krzyż leci po trajektorii parabolicznej i wbija się pod kątem w przeznaczone dla niego miejsce. Kąt wbicia krzyża będzie równy kątowi wystrzału. Największy zasięg uzyskamy przy kącie 45 stopni. Uwaga: Nie rekomenduję wystrzeliwania krzyża pod kątem 90 stopni.

Zalety:

• Niskie koszty
• Eliminacja większej ilości przeciwników krzyża (który lecąc ukośnie może przebić kilku naraz)

Wady:

• Ukośna pozycja krzyża po montażu

Wariant 3: Montaż zdalny z użyciem bomby

Jest to modyfikacja wariantu 2, z tym że zamiast ciężkiego, żeliwnego krzyża z procy wystrzeliwujemy zaawansowaną technologicznie bombę. Bomba (rycina 3) zawiera zapalnik, zbiornik ze sprężonym dwutlenkiem węgla oraz nadmuchiwany, złożony krzyż z PCV. Po uderzeniu w ziemię zapalnik otwiera zbiornik z CO2, gaz gwałtownie wypełnia krzyż który rozrywa obudowę i dumnie wznosi się ponad tłumem wrogów.

Zalety:

• Pionowa pozycja krzyża
• Mała waga pocisku

Wady:

• Mniejsze rażenie wrogów, którzy najwyżej mogą dostać odłamkami obudowy bomby

Wariant 3 można rozszerzać, faszerując bombę gwoździami, tłuczonym szkłem lub wzbogaconym uranem. Pozwoli to na skuteczniejszą eliminację przeciwników krzyża. Uwaga: wariant z uranem może uszkodzić również krzyż, Pałac Prezydencki a także całą stolicę włącznie ze zwolennikami krzyża.

Na urlopie jestem, nad polskim morzem. Morze bezcenne jest i dlatego Tajemniczy Urząd ds. Dziwnych w Trójmieście ogłosił konkurs na „Dekalog plażowicza”. Przytaczam zwycięskie „dzieło” autora z Wałbrzycha – tak wspaniałych rymów dawno nie widziałem. Podobno dzieło ma zostać wydrukowane i rozwieszone na wszystkich trójmiejskich plażach. Gratuluję szanownemu jury poczucia rytmu i rymu. Moi faworyci to II – za smolistość, IV za dokładność rymu, VI za egzotyczny rytm, oraz X za optymizm. Pamiętaj poeto młody, wlewaj zawsze kwas do wody.

Dekalog Plażowicza

I. Nie śmieć nigdy na plaży, bo nieszczęście ci się przydarzy
II. Lubisz pływać w wodzie czystej, to nie rób z niej cieczy smolistej
III. Stosuj się bezwzględnie do poleceń ratownika, chyba nie chcesz, aby w wodzie ogarnęła cię panika
IV. Nie wchodź na wydmy kolego drogi, przecież masz miejsca na plaży wybór szeroki
V. Śmieci do odpowiednich pojemników wrzucajmy, za segregację odpadków wszyscy się zabierajmy
VI. Muzyka jest lekiem na całe zło, lecz nie słuchaj jej zbyt głośno
VII. Poznaj swoich sąsiadów z leżaka obok ciebie, na pewno pomocni będą w każdej potrzebie
VIII. Komunikaty z radiowęzła przydadzą się tobie – z nich dowiesz się wszystkiego o pogodzie i czystej wodzie
IX. Korzystaj z bezcennych walorów przyrody, lecz nie pozbawiaj innych tej nagrody
X. Pamiętaj przyjacielu – dbaj o środowisko, ratuj, co możesz nim zginie wszystko

Na takie tabliczki natknąłem się w stołecznym Parku Szczęśliwickim. Hasło jak hasło, kreatywne i w ogóle, ale… o co chodzi ze „Sprawdź najlepszą ofertę w Warszawie”? Jaką, na Boga, ofertę!?
No, chyba że autor chciał żebym kliknął mu w baner. Palcem.

…o tym, jak zmarnowałem 3,5 roku swojego życia oglądając WSZYSTKIE odcinki serialu „Lost”, po to aby dowiedzieć się w ostatnim z nich, że…

[NIE CZYTAJCIE DALEJ JEŻELI JESZCZE NIE WIDZIELIŚCIE OSTATNIEGO ODCINKA….]

…producenci „Lostów” zatrudnili do pisania scenariusza autorów radzieckich kreskówek które oglądałem w dzieciństwie. Tak jak w każdej radzieckiej bajce, na końcu misio obejmował zajączka, mówił że „Pamiętajcie, że najważniejsze to żyć w przyjaźni”, następnie obraz zwężał się do małej kropeczki i na czarnym ekranie pojawiał się biały napis KOHEU. Można było iść siusiu, paciorek i spać. Analogicznie, w ostatnim sezonie „Lost” scenarzyści poszli na skróty, marnując dorobek ostatnich 3 lat i kończąc przy akompaniamencie skrzypek i światłości wiekuistej – misio i zajączek się objęli, KOHEU. Chryste, dobrze że miałem porządną porcję whisky bo na trzeźwo tego bym nie zniósł. Czuję się zrobiony w bambuko, wyrolowany, na darmo zwodzony Dharma Initiative, Czarnym Dymem wydymany, zwiedziony na manowce Hanso Foundation, zrównany z ziemią równaniem Valenzettiego a na końcu utopiony w żółtej cieczy pływającej wewnątrz wyspy. I feel like I’m Lost! :\

Prawie codziennie mijam pewien sklepik sprzedający miód. Nie byle jaki miód, ale o tym za chwilę. Sklepik, o wdzięcznej nazwie „Bartnik Żuromiński” prowadzi jakiś bardzo zapalony pszczelarz, o bardzo kreatywnym podejściu do marketingu i samego produktu. Otóż na banerach wywieszonych na zewnątrz możemy ujrzeć prawie gołych facetów oblezionych przez pszczoły. Pszczoły penetrują panów dość dokładnie, co widać na załączonych zdjęciach. Tak, do uszu włażą też. Jak nietrudno się domyślić, zgodnie z prastarym obyczajem, sfotografowane pszczoły następnie produkują miód. Zastanawiam się czy wcześniejsza obecność pszczółek na panach wpływa jakoś na walory smakowe miodu. Odważnych i żądnych nowych doznań gastronomicznych – zapraszam na stołeczną Halę Marymoncką. Ja tymczasem idę zrobić sobie kanapkę. Z Nutellą.

Takie cudeńko stoi sobie na Głównym Mieście w Gdańsku. Śliczna, murowana, solidna budka która wyszła spod ręki Tajemniczego Tokarza. Tak przynajmniej twierdzi napis na ścianie budki – „TOKARSKA PROWIZORKA”. W budce coś brzęczy i buczy – może to Tajemnicza Tokarka naszego Tokarza? Trwaj wiecznie, Prowizorko!

Moja żona kupiła wczoraj synkowi książeczkę. Fajną, ślino- i gryzoodporną, z dużymi i ładnymi ilustracjami. Książeczka traktuje o ludzkim ciele, rączkach, nóżkach, główkach i innych częściach. Przeglądając ją, w którymś momencie trafimy na stronę traktującą o różnicach między chłopcami i dziewczynkami. Na czym te różnice polegają, mam jakie takie pojęcie, nie wiem natomiast jakie pojęcie ma autorka, skoro według niej chłopczyk powinien wyglądać tak jak na poniższym obrazku. Czyżby korektor nie zauważył brakującego ogonka?

Niejako nawiązując do poprzedniego postu, pragnę drogim czytelnikom przybliżyć twórczość śląskiego artysty znanego pod pseudonimem The Syntetic. Osobnik ten, którego śmiało można nazwać Nikiforem synth-popu, tworzy dzieła przenikające wszystkie struktury mózgu, z móżdżkiem, ciałem migdałowatym oraz pniem mózgu włącznie. Jego twórczość poznałem kilka lat temu dzięki koledze Bambino, którego niniejszym pozdrawiam.
The Syntetic znany jest także pod pseudonimami Miszcz Pawarotti lub Człowiek Widmo, poczytać możecie o nim tu, także na oficjalnej stronie, a poniżej publikuję jeden z moich ulubionych kawałków pt.  Niewidzialny Templariusz: