Absurdy.net - blog o absurdach... » Życie codzienne

Trawnik rekreacyjny

perel — Sat, 03 Dec 2011 20:18:25 +0000

Trójmiasto fantazją stoi, o tym wiedziałem od dawna. Za dużo trawy na plaży, nawet rekreacyjnie, może jednak zaszkodzić.

Rodzicu! Strzeż się Szatana!

perel — Sun, 06 Nov 2011 21:28:18 +0000

Szatan czyha wszędzie. Z pozoru niewinna szkółka pływania synchronicznego w istocie planuje zsynchronizować umysł Twojego dziecka z częstotliwością 666 MHz, poddając go kontroli Belzebuba, Astarotha i Beliala. Nergal to przy nich mały pikuś. Spojrzyjcie tylko na lewy dolny róg plakatu. Jak to mawiają – diabeł tkwi w szczegółach… Dziękuję łowcy diabłów – Lechowi!

Święto!?

perel — Tue, 01 Nov 2011 09:30:30 +0000

Nie będę szczególnie odkrywczy, stwierdzając ze Święto Zmarłych w Polsce należałoby przemianować na Święto Zmasakrowanych Zwłok Leżących w Poskręcanych Wrakach Samochodów. Nie rozumiem, po prostu nie rozumiem tego owczego pędu,wręcz przypominającego stado ogłupiałych lemingów, żeby na złamanie karku, często dogodziwszy sobie wódeczką, pędzić samochodem Tego Jednego Dnia po to, żeby odgarnąć liście z nagrobka gdzieś na drugim końcu kraju. Kraju pozbawionego prawie zupełnie bezpiecznych dróg, dodajmy. PO CO TO WSZYSTKO, DO CHOLERY!? Zupełnie jakby nie można było pojechać tydzień albo i nawet miesiąc wcześniej. Nie, trzeba podjechać pod sam nagrobek, 1 listopada punktualnie o 16:00, zaraz po obiedzie, a przed Teleexpressem.

Jak na razie licznik zabitych to 47 osób, dochodzimy do połowy wyniku smoleńskiego odrzutowca. I co – będzie w związku z tym żałoba narodowa? Śmiem wątpić.

Mam jakieś ponure odczucie, że w Polsce bardziej dba się o martwych niż o umarłych. Cmentarze są w lepszym stanie niż drogi, bardziej liczą się rocznice katastrof i liczba masowych ofiar z ostatnich 200 lat niż mądre zarządzanie krajem żywych ludzi.

Foto: ospistebna.org

Mroczna tajemnica LOOMBARDU

perel — Thu, 25 Aug 2011 15:28:17 +0000

W dobie światowego kryzysu lombardy są miejscem nadzwyczaj popularnym. Tam możemy zastawić rodowe srebra i ślubne obrączki a także upłynnić świeżo wyrwaną z ręki siedmiolatka komunijną komórkę. W niniejszym wpisie chciałbym zwrócić uwagę na sieć lombardów o nazwie LOOMBARD. Proszę spojrzeć na logo tej firmy. Miła biała rączka, podobna do tej którą ma Myszka Miki, ogólnie znanym gestem zachęca do oddawania swoich dóbr, pokazując że zastawianie rzeczy za kasę w lombardzie jest bardzo OK.

Na pozór wszystko gra. Absurdy.net lubią jednak drążyć w szczegółach. Mnie na przykład zastanawia fakt, że rączka ta ma tylko cztery paluszki. Czyżby firma LOOMBARD stosowała bardziej zaawansowane metody windykacji należności od niesolidnych klientów?

PS: być może wskazówką jest angielskie tłumaczenie słowa “to loom”, które oznacza m.in. “nadchodzić, nadciągać, zbliżać się (o czymś nieprzyjemnym); to ~ large in sb’s mind spędzać sen z powiek; ~ up grozić, pojawiać się”…

z parówką

perel — Fri, 05 Aug 2011 12:01:24 +0000

Sezon ogórkowy w pełni, absurd zatem raczej lekkiego kalibru, uchwycony przed chwilą.

Kurczę się ze strachu na myśl o alternatywnych wersjach bez parówki. Jakieś pomysły, drodzy czytelnicy?

PS: o w mordę wygłupiłem się chyba, Wikipedia podaje że można także z kiełbaską. Ale i tak mnie ten napis śmieszy :-)

Właściwy kierunek

perel — Fri, 03 Jun 2011 20:45:25 +0000

Rzeczywistość potrafi mnie jednak jeszcze zaskoczyć. Polecam lekturę – złapano pana który uwielbiał odurzać się spirytusem wysysanym z… kompasów na rybackich kutrach. To chyba ostatni taki Mohikanin, postęp technologiczny jest nieubłagany – z GPSa można co najwyżej wyssać ciekłe kryształy.

Foto: Flickr, John Loo

Warholstwo nie popłaca

perel — Sat, 21 May 2011 19:25:39 +0000

Właśnie napisał do mnie Michał Ogiński, który popadł w konflikt z prawem, bo… namalował obraz. Na obrazie są puszki piwa. Taki Warhol-style po polsku. I za to grozi mu postępowanie sądowe, albowiem wg nadgorliwych szeryfów naruszył Ustawę o Wychowaniu w Trzeźwości (chyba nie umysłowej). Współczuję i życzę rychłego umorzenia sprawy, a szeryfom proponuję pójść na browara. Teraz.

Foto: Michał Ogiński

Odliczamy VAT. To proste…

perel — Mon, 04 Apr 2011 14:01:57 +0000

…o ile mamy doktorat z logiki stosowanej. Poniżej ustęp z instrukcji do odliczeń VAT-u za materiały budowlane, nadesłanej przez Justynę, a wydanej przez Ministerstwo Finansów i traktującej o klasyfikacji materiałów budowlanych:

4. Jak należy czytać Polska Klasyfikacje Wyrobów i Usług (PKWiU)
Przy tworzeniu PKWiU przyjęto zasadę kompletności podziału grupowań macierzystych, jako podstawowy i nieodzowny warunek poprawności całej klasyfikacji; zasada ta stanowi, że suma zakresów grupowań pochodnych musi być równa zakresowi bezpośrednio nadrzędnego grupowania macierzystego; oznacza to, że suma zakresów grupowań pochodnych musi w pełni wyczerpywać zakres grupowania macierzystego i nie może być od niego większa.

Teraz rozumiem, dlaczego Diogenes mieszkał w beczce.

Specoferta za trzy stówki

perel — Fri, 10 Dec 2010 11:34:01 +0000

Polecam zapoznanie się z ofertą Studia Cosmetic Laser z Łodzi, pozycja ósma od dołu. PS: Dlaczego usługa jest tylko dla pań? Każdy, kto kiedyś widział hydraulika przy pracy wie, że panowie też mają takie coś. Ino z tyłu.

Kult papieru

perel — Fri, 03 Dec 2010 08:57:09 +0000

Pozdrawiam Czytelników z pokładu pociągu Intercity (raczej Wintercity, bo się spóźnił 40 minut i w środku jest zimno). Chciałbym napisać o kolejnym kolejowym wykolejeniu czyli biletach internetowych. Jakiś czas temu kupiłem sobie taki bilet przez rzeczony internet i zgodnie z zasadami wydrukowałem. Na dwóch stronach A4, a jakże, bo na drugiej musiał się zmieścić jakiś kretyński baner reklamowy. Kiedy pan konduktor zażądał ode mnie biletu okazało się, że… cholernik mi się gdzieś zapodział. Miotałem się przez 20 minut jak głupi po przedziale, przetrząsając nerwowo kieszenie, półki i zawartość śmietnika. W końcu poddałem się, proponując alternatywę: na pulpicie mojego laptopa leży przecież bilet w postaci eleganckiego pliku PDF! Identyczny, co więcej, ekologiczny bo nie na papierze ino wirtualny. I co? Pan kontroler stanowczo zaprotestował, powołując się na przepisy, procedury oraz regulaminy i zaproponował mi karę. Przecież do ekranu laptopa nie da się przystawić pieczątki! Co ciekawe, pasażerowie murem stanęli za mną. Pan był nieubłagany. Już sięgałem do kieszeni po stówkę, kiedy pani z naprzeciwka zauważyła coś białego za fotelem, o tam, pod oknem, tam! Mój bilet! Byłem bliski wyściskania pani i postawienia jej piwa (w Warsie nie ma), krwiożerczy konduktor został nasycony a ja pozyskałem kolejny temat do napisania na blogu.

Tymczasem mój Wintercity dojechał do Mławy, osiągając już 50 km/h. Zapewne wjechaliśmy w teren zabudowany. Muszę zatem się pożegnać, bo przy tej prędkości na zakrętach krew odpływa z mózgu.