1. Start próby dźwięku – grają kilkudziesięciosekundowego loopa w rytmie serca, monotonny, hipnotyczny, z dziwnym wyciem chóry – bez treści, bez melodii tylko monotonny rytm, trwa to ze 40 min (a może 44 minuty? nie wiem nie liczyłem – pewnie odpłynąłem :))

2. Odpala się telebim i widzimy na nim w tempie bliskim podprogowemu (obrazy zmieniane co kilka klatek, parę razy na sekundę) z symbolami dawnych religii, sekt, loży masońskich etc.

3. Wielkim czarnym wozem terenowym podjeżdża pan S. i przy dźwiękach “444″ wbiega na scenę.

Publiczność w tym momencie dała by się już pewnie namówić na zjedzenie własnych rąk i sprzedanie obu nerek własnej matki, więc to co następuje potem – “muzyka” pana S. – przyjmują entuzjastycznie.